Liefde: een Mooi Woord. Over Liefde, Genegenheid en het Wondermooie van het Menselijk Bestaan.

't Is goed in 't eigen hert te kijken Nog even vóór het slapen gaan, Of ik van dageraad tot avond Geen enkel hert heb zeer gedaan Of ik geen ogen heb doen schreien, Geen weemoed op een wezen lei; Of ik aan liefdeloze mensen Een woordeke van liefde zei. En vind ik in het huis mijns herten, Dat ik één droefenis genas, Dat ik mijn armen heb gewonden Rondom één hoofd, dat eenzaam was...; Dan voel ik op mijn jonge lippen, Die goedheid lijk een avondzoen... 't Is goed in 't eigen hert te kijken En zó z'n ogen toe te doen. © Alice Nahon, 'Avondliedeke III', Uit: Op zachte vooizekens (1921) .

Gezanten Van Liefde Dat Zijn Wij De ochtend dauw lost zich op onder de stralen der werkelijkheid. Het rijk der nevelingen is niet meer. Daar staan we dan maskers af. Naakt maar volmaakt in onze liefdevolle menselijkheid. Onze innerlijke schoonheid onze natuurlijke authenticiteit. Daar staan we dan... als gezanten van liefde, ontwakenend in die hemelse zonneschijn. Eindelijk aangekomen in ons eigen zijn. Hier zijn we dan. Ontbloot in de Liefde. De oprechte Liefde waarnaar we altijd hunkerden. Aangekomen in ons eigen zijn. - Sven Staes